اثر‌بخشی بستة آموزشی خود‌تنظیمی فراشناختی بر مؤلفه‌های اهمالکاری تحصیلی (با نقش تعدیلی خودپنداره تحصیلی)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

گروه روان شناسی.دانشکده علوم تربیت دانشگاه تبریز.ایران

چکیده

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش خودتنظیمی فراشناختی بر مؤلفه‌های اهمالکاری تحصیلی با نقش تعدیلی خودپندارة تحصیلی دانش‌آموزان دورة دوم متوسطة شهر تبریز انجام گرفت. از طرح پژوهشی نیمه‌آزمایشی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده شد که با استفاده از روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای، بعد از غربالگری دانش‌آموزان دارای خودپندار‌ة بالا و پایین، تعداد 60 نفر گزینش و از طریق روش تصادفی به چهار گروه 15 نفری در دو گروه آزمایش و دو گروه کنترل گمارده شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از «پرسش‌نامه‌های تعلل‌ورزی تحصیلی سولومون و راثبلوم» (1984) و «پرسش‌نامة خودپندارة تحصیلی لیو و وانگ (2005) استفاده شد. در نگاه کلی نتایج حاصل از «تحلیل کوواریانس عاملی چندمتغیره» نشان داد که آموزش خودتنظیمی فراشناختی موجب کاهش مؤلفه‌های اهمال‌کاری تحصیلی شده است. همچنین خودپندارة تحصیلی نقش تعدیل‌کننده‌ای در رابطة بین خودتنظیمی فراشناختی با اهمال‌کاری تحصیلی دارد (p≤ 0/01). این پژوهش، اهمیت استفاده از خودتنظیمی فراشناختی و در نظر گرفتن خودپندارة تحصیلی دانش‌آموزان را به‌عنوان منابع اساسی و مداخله‌گر مهم در فراهم کردن زمینة آموزش مؤثر و بهبود مؤلفه‌های اهمال‌کاری تحصیلی برای دانش‌آموزان آشکار ساخت؛ بنابراین با به‌کارگیری و آموزش خودتنظیمی فراشناختی و همچنین توجه به نقش تعدیلی خودپندارة تحصیلی می‌توان اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان را کاهش داد.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effectiveness of the metacognitive self-regulation training package on the academic procrastination components (with the moderating role of the academic self- concept)

نویسنده [English]

  • abdollah rashidzade
group pshycology. faculity education and pshycology.tabriz university.iran
چکیده [English]

The present study was aimed to determine the effectiveness of metacognitive self-regulation strategies’ training packageon the educational procrastination with the moderating role of the academic self-concept among the secondary school students in Tabriz. A quasi-experimental research with pre-test and post–test control group design was used. The research sample included 60 students who were selected through multi-stage cluster sampling method after screening the students with high and low self-concepts. Then, they were assigned to four groups of 15 in two experimental groups and two control groups, randomly. Solomon and Rothblum academic procrastination questionnaire (1984) and Liu and Wang academic self-concept questionnaire (2005) were used for the data collection. In general, the results of multivariate and multi-factor covariance analysis showed that the metacognitive self-regulation strategies’ training reduced the components of academic procrastination Also, the academic self-concept had a moderating role in the relationship between the metacognitive self-regulation strategies and the academic procrastination (p≤0/01). The results revealed the importance of using the metacognitive self-regulation strategies and considering the students' academic self-concept as the important fundamental and intervening sources for providing the background of effective education and improving the components of the academic procrastination. Therefore, through the metacognitive self- regulation strategies’ training, as well as considering the modulating role of the academic self-concept, students’ academic procrastination could be reduced.

کلیدواژه‌ها [English]

  • metacognitive self- regulation
  • academic self-concept
  • academic procrastination