شناسایی مؤلفه‌های سواد صلح معلمان متوسطۀ دورۀ اول

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه علوم تربیتی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استاد گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 دانشیار گروه حقوق، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

4 استادیار گروه علوم تربیتی، واحد تهران جنوب، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

10.22034/jei.2022.303166.2094

چکیده

هدف از پژوهش حاضر شناسایی مؤلفه‌های سواد صلح معلمان متوسطۀ دورۀ اول بود. رویکرد حاکم بر این پژوهش کیفی بود که برای پاسخ به سؤالات پژوهش و متناسب با ماهیت موضوع پژوهش از میان روش‌های گوناگون کیفی، روش‌های توصیفی ـ تحلیلی و نظریۀ داده‌بنیاد انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها اسناد، منابع مکتوب و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته بود. شرکت‌کنندگان در پژوهش استادان دانشگاه، فعالان حوزۀ آموزش صلح و نیز معلمان متوسطۀ دورۀ اول شهر تهران بودند. پژوهشگر با انجام 1۵ مصاحبه به اشباع نظری رسید. تجزیه‌وتحلیل داده‌های کیفی در نسخة کلاسیک نظریة داده‌بنیاد با استفاده از کدگذاری و در سه مرحلة کدگذاری باز، محوری یا نظری و کدگذاری انتخابی انجام شد. پس از تجزیه‌وتحلیل داده‌ها 97 کد باز و 28 کد محوری شناسایی شد که در 7 مقولة کلی طبقه‌بندی شد. بر اساس نتایج این پژوهش مهم‌ترین مؤلفه‌های سواد صلح عبارت‌اند از: نیازهای جدید، شناسایی ظرفیت‌ها و مهارت‌های اساسی صلح، درک دقیق معنای انسانیت، درک دقیق شرایط اجتماعی، ویژگی‌های معلمان دارای سواد صلح، عناصر سه‌گانۀ سطوح فردی، اجتماعی، جهانی و هنر زیستن. بر این اساس، سواد صلح عبارت است از روش جدیدی در برقراری و گسترش صلح که بر اهمیت نیازهای غیرجسمانی تأکید می‌کند. 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Identifying the components of peace literacy of the junior high school teachers

نویسندگان [English]

  • Zohre Tahmāsbi 1
  • Kourosh Fathi Vājārgāh 2
  • Bāgher Ansāri 3
  • Asadollāh Abbāsi 4
1 PhD Candidate in Educational Sciences, Islāmic Āzād University (Central Tehran Branch), Tehran, Iran
2 (PhD), Shahid Beheshti University, Tehran, Iran
3 (PhD), Shahid Beheshti University, Tehran, Iran
4 (PhD), Islāmic Āzād University (South Tehran Branch), Tehran, Iran  
چکیده [English]

The aim of this research was to identify the components of peace literacy of the junior high school teachers. The research approach was qualitative; and the descriptive-analytical as well as grounded theory methods were chosen to answer the research questions. Data collection tools included document, written sources and semi-structured interviews. The research participants were university professors, activists in the area of peace education, as well as the junior high school teachers in Tehran. The researcher achieved the theoretical saturation through conducting 15 interviews. Qualitative data analysis was done based on the classic version of the grounded theory using three stages of coding including open, axial or theoretical as well as selective coding. After analyzing the data, 97 open codes and 28 axial codes were identified which were classified into 7 general categories. According to the results of this research, the most important components of peace literacy include: New needs, identification of basic peace capacities and skills, accurate understanding of the meaning of humanity, accurate understanding of social conditions, characteristics of teachers with peace literacy, triple elements of individual, social, and global levels and the art of living. Accordingly, peace literacy is a new way of creating and developing peace that emphasizes the non-physical needs.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Peace Literacy
  • Junior High School Teachers
  • Grounded Theory
انصاری، باقر. (139۵). حق آموزش: حق کودک به آموزش در نظام بین‌المللی حقوق بشر. مؤسسۀ مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش.
تیغ‌بخش، سمیرا.، سعادتمند، زهره و کشتی آرای، نرگس. (139۶). طراحی برنامۀ درسی مبتنی بر آموزش صلح در دورۀ ابتدایی، یک مطالعۀ کیفی. فصلنامۀ رهیافتی نو در مدیریت آموزشی، 32(۴)، 2۳۹-2۶۹.
تیلمن، دایان.، هسو، دایانا و دمدریوس، مارسیس. (138۴). ارزش‌های زندگی (ترجمۀ ناصر یوسفی و شهره یوسفی). نشر افق. (اثر اصلی در سال 2002 چاپ شده است). 
ذکاوتی قراگزلو، علی. (138۵). تأملاتی در نظریه‌پردازی برای احیای نقش تربیت. فصلنامۀ پژوهش در مسائل تعلیم‌وتربیت، 1(1)، ۸۶-۹۸. 
فتحی واجارگاه، کوروش و اسلامی، معصومه. (1387). بررسی میزان توجه به «آموزش صلح» در برنامۀ درسی دورۀ ابتدایی از دیدگاه متخصصان تعلیم‌وتربیت، کارشناسان برنامه‌ریزی درسی و معلمان دورۀ ابتدایی شهر تهران. فصلنامۀ نوآوری‌های آموزشی، 2۵ (7)، ۴۹-۷۶.
فراستخواه، مقصود. (139۵). روش تحقیق کیفی در علوم اجتماعی با تأکید بر نظریه بر پایۀ (گراندد تئوری). نشر آگاه.
مرزوقی، رحمت‌اله.، محمدی، مهدی.، شمشیری، بابک و دادگر، همایون. (139۶). تدوین برنامۀ درسی صلح در آموزش عالی: یک مطالعۀ کیفی. مجلۀ راهبردهای آموزش (راهبردهای آموزش در علوم پزشکی)، 10(۵)، 39۶-38۴.
نصر، حسین. (1388). گلشن حقیقت ( ترجمۀ انشاءالله رحمتی). سوفیا. (اثر اصلی در سال 2007 چاپ شده است).
نورمحمدی، مرتضی. (139۶). نقش آموزش و دانشگاه‌ها در صلح‌سازی و مدیریت منازعات منطقه‌‌ای: مطالعۀ موردی خاورمیانه، پژوهش‌های روابط بین‌الملل،23(1)، ۱۸۱-۲۰۵.
Chappell, P. K. (2018). A new peace paradigm: Our human needs and the tangles of trauma. http://paulkchappell.com/wp-content/uploads/2018/10/PLweb_NewPeaceParadigmJun2018.pdf. 
Chappell, P. K. (2017). What is Peace Literacy? https://www.wagingpeace.org/wp-content/uploads/2017/04/peace_literacy_2017.pdf. 
Chappell, P. K. (2017). Soldiers Of Peace: How to Wield the Weapon of Nonviolence with Maximum Force. Prospecta Press Westport And New York. 
Grady, M. P. (2014). Qualitative and action research: A practitioner handbook. Phi Delta Kappa International.
Kagan, R. (2019). The jungle grows back: America and our imperiled world. Vintage.
Mishra, L. (2015). Implementing peace education in secondary schools of Odisha: Perception of stake holders. Sakarya University Journal of Education, 5(2), 47-54.
Nuclear Age Peace Foundation. (2019). Implementing the 2030 Agenda through Peace Literacy. https://sdgs.un.org/sites/default/files/documents/238835_Nuclear_Age_Peace_Foundation.pdf. 
Matsuura, K. (2012). Foreword In: J. S. Page Peace Education: Exploring Ethical and Philosophical Foundations. Charlotte: Information Age Publishing. p.xix
Strauss, A., & Corbin, J. (1998). Basics of qualitative research techniques. Sage.
Snauwaert, D. T. (2020). The peace education imperative: a democratic rationale for peace education as a civic duty. Journal of Peace Education, 17(1), 48-60.
Uko, E. S., Igbineweka, P. O., & Odigwe, F. N. (2015). Promoting Peace Education for Behaviourial Changes in Public Secondary Schools in Calabar Municipality Council Area, Cross River State, Nigeria. Journal of Education and Practice, 6(23), 144-149.
 Wilson, C., Grizzle, A., Tuazon, R., Akyempong, K. & Cheung, Ch. (2011). Media and information literacy curriculum for Teacher. Unesco. http://unesco.Unesco.org/mages/0019/00192/192971e.pdf.
  • تاریخ دریافت: 13 شهریور 1400
  • تاریخ بازنگری: 04 اسفند 1400
  • تاریخ پذیرش: 04 مرداد 1401
  • تاریخ اولین انتشار: 01 مهر 1401