واکاوی تأثیر معماری داخلی انعطاف پذیر بر تعیین فضای شخصی دان شآموزان در مدرسه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران،تهران،ایران

2 دانشیار، گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران )نویسنده مسئول(

3 استاد، گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

چکیده

فضاهای آموزشی انسان‌های آینده را تربیت می‌کنند و به نوع نگرش و شیوة رفتاری جوامع شکل می‌دهند. پس محیط مدرسه باید موجب بهبود رفتار اجتماعی دانش‌آموزان شود. عاملی مانند فضای شخصی در مدرسه می‌تواند بر رفتار دانش‌آموز تأثیر بگذارد. الگوهای رفتاری متنوع، ورود فناوری‌های نوین و نیاز به فضاهای چندمنظوره، فضاهای آموزشی را به سمت انعطاف‌پذیری سوق می‌دهد. هدف از این پژوهش یافتن ارتباط بین رفتارهای اجتماعی و معماری انعطاف‌پذیر بوده است. ابتدا با روش تحلیل محتوای متن تأثیر تغییر چیدمان نیمکت‌ها بر اندازة فضای شخصی دانش‌آموز بررسی شد. سپس با روش میدانی، مشاهدة مستقیم و مداخله در محیط به‌صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون، چگونگی تأثیرپذیری پاسخ‌های رفتاری دانش‌آموزان از معماری انعطاف‌پذیر به کمک متغیر محیطی کالبدی، تغییر چیدمان موردبررسی قرار گرفت. یافته‌های پژوهش نشان دادند، تغییر فضای کلاس از طریق تغییر چیدمان و ایجاد محیط‌های اجتماع‌پذیر می‌تواند بر اندازة فضای شخصی دانش‌آموز تأثیرگذار باشد. بدین‌صورت که تغییر چیدمان نیمکت‌ها، اندازة فضای شخصی و در نتیجه میزان ارتباط و تعامل دانش‌آموزان با یکدیگر را تغییر می‌دهد. زاویة قرارگیری دانش‌آموز، فاصلة آن از معلم و دیگر دانش‌آموزان، قابل‌رؤیت بودن وی توسط معلم بر اندازة فضای شخصی که مانند حباب آن‌ها را در برگرفته، تأثیرگذار است. بنابراین از طریق تغییر چیدمان، می‌توان فضای کلاس و اندازة فضای شخصی دانش‌آموزان را تغییر داد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analysis of the impact of the flexible internal architecture on the students’ personal space at schools

نویسندگان [English]

  • azam esmaeili 1
  • Azadeh Shahcheraghi 2
  • Farah Habib 3
1 Department of Architecture, Faculty of Arts and Architecture, Islamic Azad University, Science and Research Branch of Tehran, Iran
2 Āzāde Shāhcherāghi (PhD), Islāmic Āzād University (Science and Research Branch, Tehrān, Irān
3 Farah Habib (PhD), Islāmic Āzād University (Science and Research Branch, Tehrān, Irān)
چکیده [English]

Educational spaces educate future people; outline the attitudes and behavior of societies, so the school environment should improve the social behavior of students. A factor such as the personal space at the school can affect students’ behavior. Varied behavior patterns, the arrival of new technologies, the need for the multipurpose spaces lead the training spaces to flexibility. The purpose of this study was to find the relationship between social behaviors and flexible architecture. First, through content analysis of the text, the effect of changing the layout of the couches on the size of the students’ personal space was studied. Then, through field method and direct observation and intervention in the environment using the pre-test and post-test design, the influence of flexible architecture on the students’ behavioral responses, with the help of physical environment variable of »layout change« were studied. Findings showed that the change in the space of the class through the change in the layout and developing the sociable environment could influence the size of the students’ personal space, i.e., the change in the layout of the couches could change the size of the students’ personal space and as a result could change the amount of the relationship and interaction of students with each other. The angle in the placement of students, their distance from teacher and other students, and being observable by the teacher could influence the personal space that has surrounded them like bubbles. So, through the change in the layout, the space of the class and the personal space of the students could be changed.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Flexible Architecture
  • Personal Space
  • Class Layout
 آلتمن، آیروین. (1395). محیط و رفتار اجتماعی: خلوت، فضای شخصی، قلمرو و ازدحام (ترجمة علی نمازیان، چاپ سوم). تهران: انتشارات دانشگاه شهید بهشتی. (اثر اصلی در سال 1975 چاپ شده است).
 پاکزاد، جهانشاه و بزرگ، حمیده. (1395). الفبای روان‌شناسی محیط برای طراحان (چاپ چهارم). تهران: انتشارات آرمان‌شهر.
 هال، تی. ادوارد. (1396). بعد پنهان (ترجمة منوچهر طبیبیان، چاپ نهم). تهران: انتشارات دانشگاه تهران. (اثر اصلی در سال 1990 چاپ شده است).
 حسینی، سیدباقر؛ بابایی، بهمن و پورحمزه، محسن. (1393). افزایش رضایتمندی کودکان از کلاس درس به‌وسیله بهبود عوامل کالبدی طراحی کلاس: بررسی پنج عامل فرم، چیدمان، طبیعت، رنگ و نور. طرح و نماد، 6(8)، 140-149.
 راپاپورت، اموس. (1392). معنی محیط ساخته شده (ترجمة فرح حبیب، چاپ سوم). تهران: سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری تهران. (اثر اصلی در سال 1990 چاپ شده است).
 ستوده، هدایت الله. (1388). روان‌شناسی اجتماعی (چاپ دوازدهم). تهران: انتشارات آوای نور.
 شاهچراغی، آزاده و بندرآباد، علیرضا. (1395). محاط در محیط: کاربرد روان‌شناسی محیطی در معماری و شهرسازی (چاپ دوم). تهران: سازمان جهاد دانشگاهی تهران.
 عظمتی، حمیدرضا؛ امینی‌فر، زینت و پورباقر، سمیه. (1395). الگوی چیدمان فضایی مدارس نوین مبتنی بر اصول مدارس اسلامی در راستای ارتقاء یادگیری افراد. نقش جهان، 2(6)، 16-23.
 عینی فر، علیرضا. (1382). الگویی برای تحلیل انعطاف‌پذیری در مسکن ایران. هنرهای زیبا، 6(13)، 76-64.
 فعلی، شیما و سلطان‌زاده، حسین. (1395). کاربست مفهوم انعطاف‌پذیری در مدارس دورة اسلامی (مطالعه موردی: مدارس شهر قزوین). مطالعات شهر ایرانی اسلامی، 7(25)، 17-28.
 لنگ، جان. (1396). آفرینش نظریه معماری: نقش علوم رفتاری در طراحی محیط (ترجمة علیرضا عینی فر چاپ دهم). تهران: انتشارات دانشگاه تهران. (اثر اصلی در سال 1977 چاپ شده است).
 محمودی، محمدمهدی. (1391). طراحی فضاهای آموزشی با رویکرد انعطاف‌پذیری (چاپ دوم). تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
 مرتضوی، شهرناز. (1380). روان‌شناسی محیط و کاربرد آن (چاپ دوم). تهران: انتشارات دانشگاه شهید بهشتی.
 والدن، روترات. (1396). روان‌شناسی معماری در طراحی مدارس آینده (ترجمة رضا نقدبیشی و پوریا رحمتی). تهران: انتشارات نوربخش با همکاری انتشارات رسانه پرداز و دانشگاه جامع علمی کاربردی. (اثر اصلی در سال 2015 چاپ شده است).
 ونتوری، رابرت. (1389). پیچیدگی و تضاد در معماری (ترجمة محمدرضا منوچهری و سید علیرضا میرترابی). تهران: انتشارات سمیرا. (اثر اصلی در سال 1966 چاپ شده است).
 Abdul kareem, M., & Elkadi, H. (2018). From engineering to evolutionary, an overarching approach in identifying the resilience of urban design to flood. International journal of disaster risk reduction, 28, 176-190.
 Aziz, A. A., & Ahmad, A. S.  (2012). Low Cost Flats Outdoor Space as Children Social Environment. Social and Behavioral Sciences, 38(24), 243-252.
 Dawson, P., & Guare, R. (2004). Executive skills in children and adolescents: A practical guide to assessment and intervention. New York: Guilford Press.
 Eckert, T. L., & Hintze, J. M. (2011). School psychology publishing contributions to the advancement of knowledge, science, and its application: An introduction to the themed issue. Journal of school psychology, 49(6), 613-616.
 Gaudill, W. W. (1954). Toward better school design. New York: FW Dodge Corporation.
 Gifford, R. (1996). Environmental psycology: principles and practices. London: Allyn and Bacon.
 Goffman, E. (1963). Behavior in public places. New York: The Free Press.
 Lazarević, E. V., Keković, Z., & Antonić, B. (2018). In search of the principles of resilient urban design: Implement ability of the principles in the case of the cities in Serbia. Energy and Buildings, 158(17), 1130-1138.
 Mosharraf, H. M., & Tabaeian, S. M. (2014). The importance of environmental psychology in design of educational spaces.Advances in Environmental Biology, 8(22), 766-771.
 Quigley, M., Blair, N., & Davison, K. (2018). Articulating a social-ecological resilience agenda for urban design. Journal of Urban Design, 23(4), 581-602.
 Sommer, R. (1969). Personal Space: The Behavioral Basis of Design. New Jersey: Englewood Cliffs.