نقد و بررسی مبحث فعل مرکب درکتابهای زبان فارسی دورۀ متوسطه

نویسندگان: 
چکیده: 

یکی از مباحثی که در کتابهای زبان فارسی مقطع متوسطه بسیار مورد نقد قرار می گیرد مقوله فعل مرکب است که به اذعان دبیران فارسی مشکل سازترین مطلب این کتابهاست. در این پژوهش پس از ارائه آرائ برخی از دستورنویسان و زبانشناسان و معرفی مبانی علمی و زبانشناختی مبحث فعل مرکب ،اشکالات کتاب “زبان فارسی۲” دوره متوسطه در این زمینه استخراج ، نقد و بررسی می شود . مبحث فعل مرکب در کتاب مذکور ،منعکس کننده آرای وحیدیان کامیار  (۱۳۵۶) می باشد که برخلاف بسیاری از دستورنویسان و زبانشناسان (خانلری۱۳۵۲، صادقی۱۳۷۲، دبیرمقدم۱۳۷۴)معتقد است تعداد افعال مرکب در زبان فارسی بسیار کم است. شاهدی که وی برای این ادعا می آورد استفاده از معیار نحوی عدم گسترش پذیری جزئ غیرصرفی فعل مرکب است. این معیار موارد نقض بسیار دارد که ناشی از خلط مباحث صرفی و نحوی است. در این نوشتار ضمن نقد و بررسی آرائ وحیدیان کامیار به نارسایی های مبحث فعل مرکب در کتاب زبان فارسی ۲ پرداخته شده است سپس با پیروی از آرای کریمی(۲۰۰۵)و کریمی دوستان(۲۰۰۵) سعی در رفع اشکالات مذکور شده است  و با استفاده از معیار معنایی و معیارهای نحوی چون «اسناد سازی» و «استفاده از تکواژ «را»» افعال مرکب  شناسایی شده است .

 

از صفحه: 
۶۶
تا صفحه: 
۸۸
*دانشجوی دکتری زبان شناسی دانشگاه تهران، کارشناس پژوهشی پژوهشگاه مطالعات آموزش وپرورش
دریافت فایل کامل مقاله(رایگان):