سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی نوآوری‌های آموزشی 1735-1235 13 2 2014 06 22 The relationship between organizational intelligence and high school principals’ effectiveness رابطة هوش سازمانی با اثربخشی مدیران مدارس 65 82 79034 FA بیژن عبدالهی عضو هیئت علمی دانشگاه خوارزمی رضا حیدری فرد دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه خوارزمی Journal Article The purpose of this study was to investigate the relationship between organizational intelligence and high school principals’ effectiveness. It was a research with descriptive-correlation method. The research population consisted of 2264 high school teachers in three educational districts of Kermanshah, from which 364 teachers have been selected through stratified sampling method as the research sample. The research instruments consisted of organizational intelligence and principals’ effectiveness questionnaires. Their reliability were ./97 and ./98, respectively. And the data was analyzed using Pearson correlation, independent samples t-test and multiple regressions. The result showed that there is a positive and significant relationship between school organizational intelligence along with its components and the principals’ effectiveness along with its dimensions. There was also a significant difference between males’ and females’ schools according to organizational intelligence; however, there was not a significant difference between them according to the principals’ effectiveness. Among predictive variables, knowledge deployment, desire for change, and performance pressure were the most important variables in predicting the principals’ effectiveness (the criterion variable). In sum, the findings indicated that the degree of organizational intelligence in schools and principals’ effectiveness in the target population are higher than the mean. It was also found that knowledge deployment has highest correlation with principals’ effectiveness. Effective knowledge application, therefore, contributes to the creation of smart organizations and consequently principals ought to furnish teachers with opportunities and resources in order to promote their organizational intelligence as well as to change and improve their plans.  هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطة هوش سازمانی با اثربخشی مدیران مدارس بوده و روش تحقیق آن توصیفی_ همبستگی است. مشارکت کنندگان دبیران مدارس متوسطه دولتی نواحی سه گانة آموزش وپرورش شهر کرمانشاه بوده اند که تعداد 364 نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب گردیدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسش نامه های هوش سازمانی و اثربخشی مدیران بوده است. برای تحلیل داده ها از روش همبستگی پیرسون، آزمون تی گروه های مستقل و رگرسیون چندگانه بهره گرفته شده است. یافته ها نشان می دهد که میزان هوش سازمانی مدارس و نیز وضعیت مدارس از نظر متغیر اثربخشی مدیر، بالاتر از میانگین است. بین هوش سازمانی مدارس و مؤلفه های آن با اثر بخشی مدیران و ابعاد آن رابطة مثبت و معناداری وجود دارد. بین مدارس دخترانه و پسرانه در متغیر هوش سازمانی تفاوت معناداری وجود دارد، اما بین مدارس دخترانه و پسرانه در متغیر اثربخشی مدیران تفاوت معناداری مشاهده نشد. از میان متغیرهای پیش بینی کننده، متغیر کاربرد دانش، تمایل به تغییر، و اجبارکاری بیشترین سهم را در پیش بینی متغیر اثربخشی مدیران (متغیر ملاک) داشته اند. در مجموع، نتایج نشان داد که میزان هوش سازمانی مدارس و اثربخشی مدیران در جامعة آماری مورد مطالعه بالاتر از میانگین است. همچنین مؤلفة کاربرد دانش بالاترین ضریب همبستگی را با اثربخشی مدیران نشان داد. بنابراین کاربرد مؤثر دانش به شکل گیری سازمان های هوشمند می انجامد و مدیران برای ارتقای هوش سازمانی مدرسه باید فرصت ها و امکانات لازم را برای معلمان در جهت تغییر و بهبود امور و برنامه ها فراهم نمایند.   https://noavaryedu.oerp.ir/article_79034_e05704968a3070a2e5e3f1c2d77da9f5.pdf