شناسایی و اولویت‌بندی مؤلفه‌های شهر یادگیرنده با تأکید بر یادگیری مادام‌العمر

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه شهرسازی،دانشکده معماری و شهرسازی،دانشگاه آزاد اسلامی قزوین، قزوین، ایران

2 عضو هیات علمی دانشکده معماری وشهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران

3 گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی ، قزوین ، ایران

چکیده

«شهر یادگیرنده» مفهومی جدید است که هدف آن بسیج منابع برای یادگیری همة شهروندان در تمام طول عمر و همة مکان‌ها است تا موجب رشد فردی، توسعة اقتصادی و انسجام اجتماعی افراد شود. این مفهوم ابعاد و مؤلفه‌های متفاوتی دارد که توسط محققان و نهادهای گوناگون استخراج شده‌اند. در این تحقیق به بررسی ابعاد و شاخص‌های شهر یادگیرنده از دیدگاه «شورای یادگیری کانادا»، «کمیسیون اروپا» و «مؤسسة یادگیری مادام‌العمر یونسکو»، و با تأکید بر مفهوم یادگیری مادام‌العمر پرداخته شده است. نوع پژوهش توصیفی-تحلیلی و جامعة آماری پژوهش،20 نفر از متخصصان حوزة آموزش رسمی و استادان دانشگاهی در محدودة مطالعاتی شهر قزوین بود.
پس از جمع‌بندی، مؤلفه‌های نهایی شهر یادگیرنده در پنج بعد که شامل «نظام آموزش‌وپرورش رسمی»، «یادگیری در جوامع و خانواده‌ها»، «یادگیری در محل کار»، «فناوری و کیفیت یادگیری» و «فرهنگ یادگیری» است، استخراج و به روش «تحلیل سلسله مراتبی (AHP)» و توسط نرم‌افزار «اکسپرت چویس» مورد تجزیه‌وتحلیل قرار و اولویت‌ها در هر بعد مشخص شد. نتایج تحقیق نشان می‌دهند که مهم‌ترین ابعاد شهر یادگیرنده، یادگیری رسمی و یادگیری در جوامع و خانواده‌هاست و بر اساس آن مهم‌ترین مؤلفه‌ها عبارت‌اند از: «گسترش آموزش رسمی»، «استفاده از مربیان آموزش‌دیده»، «حمایت از آموزش گروه‌های محروم»، «تشویق یادگیری مداوم در خانواده و جامعه» و «یادگیری از طریق رسانه‌ها و فرهنگ‌ها» که با توجه به شرایط کشور برای دستیابی به شهر یادگیرنده می‌تواند در اولویت قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Identifying and prioritizing the components of the learning city with an emphasis on the lifelong learning

نویسندگان [English]

  • mohammad yousefi 1
  • Esmaeil Shieh 2
  • mohammad reza khatibi 3
  • navid saeidi rezvani 3
1 Department of Urban planning, Faculty of Architecture and Urban Development, Qazvin Unit, Islamic Azad University, Qazvin, Iran
2 Department of Urban planning, Faculty of Architecture and Urban Development, University of Science and Technology,Tehran,Iran
3 Department of Urban Planning, Faculty of Architecture and Urban planning, Qazvin Unit, Islamic Azad University, Qazvin, Iran
چکیده [English]

The learning city has been a new concept aimed at the mobilization of the resources for the learning of all the citizens throughout their lives and in all places to promote the individual and economic development, and the social cohesion. This concept has various dimensions and components, extracted by the researchers and institutions. In this research, the dimensions and indicators of the learning city from the viewpoint of the Canadian Council for Learning, the European Commission and the UNESCO Institute of Lifelong Learning, with emphasis on the concept of the lifelong learning would be investigated. It was a descriptive-analytic research. The research sample included 20 formal education experts and the University professors at the study area of Qazvin city. The final learning city components in five dimensions, including »the formal education system«, »learning in the communities and families«, »learning at work«, »technology and the learning quality« and »the learning culture« have been extracted and analyzed using AHP analysis method and the priorities have been identified in each dimension. The results showed that the most important dimensions of the learning city are the formal learning and learning in the communities and families. Accordingly, the most important components of the learning city are: »the extension of the formal education«, »the use of the trained educators«, »support for the education of the disadvantaged groups«, »encouraging the continuous learning in the family and society« and »learning through the media and cultures« which can be prioritized according to our country's conditions to achieve the learning city.

کلیدواژه‌ها [English]

  • The Learning City
  • Lifelong learning
  • AHP Method – Learning Indicators
  افضل نیا، محمدرضا؛ اشکوه، حسین و کلوی، آیلار. (1389). بررسی جایگاه آموزش رسمی، غیررسمی و یادگیری مادام‌العمر در عصر ناپایداری اطلاعات. فصلنامه آموزش مهندسی ایران، 12(45)، 57-68.
  السون، متیو اچ و هرگنهان، بی آر. (1374). مقدمه‌ای بر نظریه‌های یادگیری (ترجمة علی‌اکبر سیف، ویرایش هفتم). تهران: نشر دوران.
  ثامنی، امیر و براتی، ناصر. (1390). شهر به‌عنوان برترین آموزگار؛ ضرورت‌ها و الزامات بسط مفهوم شهر آموزش‌دهنده. اولین همایش ملی آموزش در ایران 1404.
  دلور، ژاک. (1996). یادگیری گنج درون، ترجمه: فاطمه فقیهی و علی رئوف، تهران: پژوهشکده تعلیم‌وتربیت، تک‌نگاشت، شماره 4.
  سلمان‌زاده، سارا. (1394). پارادایم تبیینی «شهر آموزش محور» تا «شهر پژوهش محور» از شهر آموزش‌دهنده تا شهرهای علم و فناوری (تکنوپل)، نشریه مدیریت شهری، ۱۴ (38). 105-131
  کریمی، صدیقه؛ نصر اصفهانی، احمدرضا و شریف، زنده‌یاد مصطفی. (1392). مفهوم و مدل جامعه یادگیری در کشور ایران. جامعه‌شناسی کاربردی، 24(2)، 41-66.
  محمدی مهر، مژگان؛ ملکی، حسن؛ عباس‌پور، عباس و خوشدل، علیرضا. (1390) نقش آموزش عالی در یادگیری مادام‌العمر. دوماهنامه علمی- پژوهشی راهبردهای آموزش در علوم پزشکی. ۴ (۲): ۹۱-۹۴.
  نوروزی‌وند، طاهره. (1393). شناسایی و ارزیابی مؤلفه‌های بومی شهر یادگیری در شهر اهواز از منظر نخبگان و مدیران شهری (پایان‌نامة کارشناسی ارشد). دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز.
 Benke, M., Czimre, K., Forray, K. R., Kozma, T., Márton, S., & Teperics, K. (2018). Learning regions for resilience in Hungary: challenges and opportunities. Resilience, Crisis and Innovation Dynamics New Horizons in Regional Science series (pp. 68-89). Cheltenham: Edward Elgar Publishing.
 Canadian Council on Learning. (2010).The 2010 Composite Learning Index: Five Years of Measuring Canadas Progress in Lifelong Learning. Retrieved from http://en.copian.ca/library/research/ccl/2010index/2010index.pdf
 DICE Database (2010). "European Lifelong Learning Index (ELLI) 2010", IFO Institute, Munich. Retrieved from http://www.cesifo-group.de/DICE/fb/cXfsHYaR.
 Duke, C. (2010) Learning cities and regions. In Peterson, P., Baker, E. and McGraw, B. (eds.) International Encyclopaedia of Education(pp. 144-149). Elsevier.
 Edwards, R. (2002). Changing places: Flexibility, lifelong learning and a learning society. London: Routledge.
 Ehlers, U. D., (2017). Lifelong Learning - Holistic and Global Education. 6th ASEF Rectors conference & student forum, Singapore.
 Elfert, M. (2016, September). Revisiting the Faure report (1972) and the Delors Report (1996). Why was UNESCOs utopian vision of lifelong learning anunfailure”. In ESREA Triennial Conference Maynooth, Ireland.
 Facer, K., & Buchczyk, M. (2019). Understanding learning cities as discursive, material and affective infrastructures. Oxford Review of Education.
 Faure, E. (1972). Learning to be: The world of education today and tomorrow. Unesco, printed by offset aubin, paris.
 Feldman, D. H. (2000). Forward. In V. John-Steiner,Creative collaboration (pp. 9-13). New York: Oxford University Press.
 Foster, L. T., Keler, C. P., McKee,B. Ostry, A. (2011). The British Columbia Atlas of Wellness, Learning City Literature Review (2nd Edition). Department of Geography, University of Victoria,The City of Melton
 Gejel, J. (2011). Norman Longworth On Learning Cities, A collection of papers for the Xploit Girona sessions. Retrieved from http://www.learningcommunities.eu.
 Hughes, C., Tight,M. (1998). The myth of the learning society. In S. Ranson (Ed) Inside the Learning Society (pp 179-188. London: Cassell.
 Jarvis, P. (2008). Globalization, lifelong learning and the learning society. London and New York: Rotledge.
 JuSeuk, K. (2015). Development of a Global Lifelong Learning Index. Department of Education, The Graduate School, Seoul National University
 Kilpatrick, S., Jones, T., & Barrett, M. (2003). Defining learning communities. Launceston, Tasmania: Centre for Research and Learning in Regional Australia.
 Kwon, I. T., & Schied, F. M. (2009). Building communities into lifelong learning cities: The case of the Republic of Korea. Adult Education Research Conference, Conference Proceedings,Chicago
 Longworth, N. (2006).Learning Cities, Learning Regions, Learning Communities: Lifelong Learning and Local Government. London: Taylor and Francis,
 Longworth, N. (1999). Making Lifelong Learning Work: Learning cities for a learning century. London: Kogan Page.
 Nemeth, B. (2019). Learning Cities. Sisyphus: Journal of Education, 7(2), 9-23.
 Osborne, M., Kearns, P., & Yang, J. (2013). Learning cities: Developing inclusive, prosperous and sustainable urban communities. International Review of Education, 59(4), 409-423.
 Tien, P. D. N. (2013). Characteristics of learning societies and learning citizens: A literature review. In Reference document for the National Workshop on ‘Building a Learning Society in Vietnam: From Vision to Action’, Hanói, Vietnam.
 UNESCO Institute for Lifelong Learning. (2015). Guidelines for Building Learning Cities. Hamburg, Germany
 Yang, J., & Yorozu, R. (2015).Building a Learning Society in Japan, the Republic of Korea and Singapore. UIL Publication Series on Lifelong Learning Policies and Strategies: No. 2. UNESCO Institute for Lifelong Learning. Feldbrunnenstrasse 58, 20148 Hamburg, Germany.
 Yuan, D., Anishenko,O., Pryima,S., & Petrushenko,Y (2017). The UNESCO global network of learning cities: tools for the progress monitoring. Science and Education, 4(157), 74-81
  Zhuang, R., Fang, H., Zhang, Y., Lu, A., & Huang, R. (2017). Smart learning environments for a smart city: from the perspective of lifelong and lifewide learning. Smart Learning Environments, 4(6), 2-21.
  www.ELLI.org
 https://www.ccl-cca.ca